Hobart

Om half 6 vanmorgen moesten we al opstaan want om 8.15 ging onze vlucht naar Hobart. ’t Was een korte vlucht, amper een  uur en een kwartiertje en zo waren we nog voor 10 uur al aangekomen in ons hotel voor vandaag (inclusief het oppikken van onze huurwagen).

Omdat wij Belgen zijn, kregen we van de hotelbaas een upgrade naar een heel mooi appartement en we kregen er gratis een parkeerplaats in de parkeergarage bij.  Hij is zelf al verschillende keren in Brugge geweest (hij heeft daar vrienden) hij kent de stad beter dan wij precies en mag er altijd gratis bij vrienden logeren.

Snel onze koffers afgezet en de wagen geparkeerd en we konden op pad.

Het belangrijkste deel van de stad ligt aan de haven. Dit was al een leuke wandeling, langs grote en kleinere schepen en langs restaurantjes en terrasjes want die zijn er hier zeker genoeg.  Salamance Square ligt helemaal op het einde van de haven en hier zijn ook weer heel veel terrasjes en restaurantjes.  Intussen was het al middag door en hadden we nog niets gegeten vandaag, dus tijd voor ontbijt/lunch.

Daarna zetten we onze tocht verder naar Battery Point.  Dit was de plaats waar vroeger (begin 1800 ) een batterij kanonnen opgesteld stonden ter verdediging.  De kanonnen zelf hebben nooit hun doel moeten dienen, maar toch tijdens één van de oefeningen ging er iets mis en sneuvelden er veel ramen in de omgeving.  De kanonnen zijn weg en ook de rest van de omgeving viel een beetje tegen.  Het zou (volgens de reisgidsen) een verzameling van oude krakemikkige oude huisjes moeten zijn, maar wij zagen gewoon kleine schattige minihuisjes met mooie tuintjes.  Blijkbaar zijn het wel ‘oude’ huisjes, maar zijn ze intussen zo goed opgeknapt dat ze gewoon precies nieuw zijn.  

We wandelden terug naar ons hotel en kwamen langs de Universiteit van Maritime en Antarctische studies.  Er lagen ook enkele onderzoeksschepen zoals onder andere de Aurora Australisch, een onderzoekschip en ijsbreker.  Van hieruit vertrekken de expedities naar de Zuidpool, ’t is het laatste stukje vasteland op weg naar daar.  

We pikten onze wagen op om naar onze volgende bestemming te rijden, the Female Factory.

Hier was de eerste vrouwengevangenis van Australië.  We kregen er een privé rondleiding door een gids die ons drie kwartier lang alles vertelde over het ontstaan en het leven in deze gevangenis anno 1828 toen de eerste vrouwelijke gevangenen hier  aankwamen.  Een luguber verhaal!  Vrouwen – dikwijls met kinderen – kwamen hier na een bootreis van 4 a 5 maanden vanuit Engeland aan om een straf uit te zitten die ze in daar hadden opgelopen.  De vrouwen zaten hier hun straf uit en naar gelang hun afkomst, gedrag of de ergheid van hun misdaad moesten ze hier werken en werden ze heropgevoed.  Na het uitzitten van hun straf werden ze toegewezen aan een grootgrondbezitter of andere rijke heer om er als dienstmeid te werken en gelijk was het ook de bedoeling de bevolking hier op Van Diemensland (zoals het toen nog heette) uit te breiden.  Deze vrouwengevangenis heeft slecht een kleine 30 jaar bestaan, daarna werden alle gevangenen vrijgelaten en wilde men beginnen met ‘nieuwe’ kolonie.  Men hernoemde het land en het werd Tasmanie en men ‘vergat’ het verleden.  Alle sporen werden weggevaagd en zodoende verdween ook deze Female Factory. De gebouwen dienden nog even als gewone vrouwengevangenis, als opvang voor ouden en zieken, als plaats waar geestelijk zwakken werden opgesloten, maar uiteindelijk werden de gebouwen afgebroken en wat er nu nog van overblijft is maar een heel kleine fractie.  Het was echter een hele goede en interessante rondleiding die ons veel leerde over hoe het er hier in de beginjaren van de kolonisatie aan toe ging.

Laatste bezoek van de dag was iets luchtiger.  Cascade Brewery is de oudste brouwerij van Australië en die lag vlakbij de Female Factory.  Daar ook maar even langs geweest voor een bezoekje en een biertje.

Het weer was fantastisch vandaag, zonnig maar toch maar zo’n 15°C dat wil zeggen dat het in de zon heerlijk was (ze brand hier wel goed hoor) maar in de schaduw was het snel erg koud, een trui was dus zeker nodig maar we hebben vanmiddag buiten gegeten en vanavond net voor zonsondergang hebben we in de haven ook nog een pintje gedronken op het terras van het restaurant waar we gegeten hebben.  Deze keer aten we Walibi, de stukjes vlees waren kleiner dan van kangoeroe maar ’t was zeker en vast weer super lekker.