Hobart - Strahan

Onze tijd in Hobart was te kort, we hadden nog zoveel meer willen zien en doen in deze stad, maar we moeten keuzes maken om toch nog iets van dit eiland te zien te krijgen. 

Vanmorgen vertrokken we vanuit Hobart naar Strahan, een plaatsje aan de westkust van Tasmanië.  Het is zowat de langste rit die we op dit eiland gaan doen, de volgende dagen gaan qua rijden rustiger zijn.  De afstand Hobart – Strahan is 360km, normale rijdtijd is ongeveer 5 uur, wij deden er 8 uur over, we hebben dan ook de tijd genomen om vanalles te bekijken onderweg.

Het was een echt hele mooie rit met veel afwisseling. Eens we Hobart verlaten hadden veranderde het landschap in landbouwgebied met vooral veel schaapjes in de weilanden en ook heel veel kersenbloesems (’t is hier lente ).  Iets verderop werd het landschap ruiger en bleven er enkel nog struiken en ruig land over en weer wat later reden we de bergen in en kwamen zo in het echte Tasmanië terecht.

De Tasmaanse wilderness is zelfs UNESCO werelderfgoed.  Het is een heel apart landschap, dat qua vegetatie een beetje tropisch aandoet.  Het is dan ook het natste gebied van Australië, er valt hier tot 3 meter neerslag per jaar.  

Queenstown (een van de belangrijkste steden in deze regio) is er om gekend om bijna altijd in mist of wolken gehuld te zijn, vandaag lag het stadje er heel helder en zonnig bij.

We hadden dan ook een echte prachtige dag.  Staalblauwe hemel, bijna geen wind en temperatuur tussen de 15° en 18° (lag aan de hoogte)

De echte hoogtepunten van vandaag waren een bezoek aan ‘The Wall’ een kunstwerk gemaakt door lokale kunstenaar. Het is een houtsnijwerk van 100 meter lang waarin hij het leven, de cultuur en de geschiedenis van Tasmanië weergeeft.  Het werk is nog niet af maar het staat in een grote hal, een museum waar je het kan bewonderen.  Het is echt heel prachtig om te zien.  Spijtig genoeg was het ‘for our eyes only’ want we mochten er geen foto’s maken.

Een ander hoogtepunt was het bezoek aan Iron Hole, dit is een oude kopermijn waar je via een platform een zicht krijgt op de ontginningen, de krater met knalgroen water en ook over de hele verre omgeving en daar het zo’n goed weer was was het zicht supermooi.

Eerder tijdens onze rit kwamen we een echidna tegen die net de weg aan ’t oversteken was.  Een echidna is een eierlegende mierenegel, een echt heel typisch beestje van hier en dat mag zeker niet platgereden worden.

Wij plus een andere wagen zijn gestopt en we hebben het beestje netjes aan de kant gezet (met behulp van een vest om hem in te rollen want die heeft heel felle stekels)  Dat beestje toch ook eens tegoei van dicht kunnen bekijken!

Strahan is een piepklein plaatsje aan de westkust, ooit werd het verkozen als mooiste dorp ter wereld.  Onze kamer voor vandaag ligt vlak aan de haven, maar da’s  niet moeilijk het dorp bestaat  uit één straat en die loopt langs de haven.  Voor de rest is er één café, één restaurant en één drankenwinkel, that’s it.