Warrnambool - Mount Gambier

Vandaag wordt een iets minder intensieve dag dan gisteren.  Afstand tussen Warrnambool en Mount Gambier is 195 km.  We hopen wel op tijd in Mount Gambier aan te komen want  daar is toch ook vanalles te zien en te doen.

Eerste stop van was de whale nursery in Warrnambool.  Het is een groot uitkijkplatform van waarop je zicht hebt op de er levende walvissen.  Nu het is geen zoo en walvissen spotten is niet zo simpel…. We hebben er een tijdje staan kijken maar helaas geen walvis gezien.  Je moet over het wateroppervlak zien of je geen luchtspuitjes ziet en als je die ziet, zal er kort daarna een walvis in meer of mindere mate boven water komen en zichtbaar zijn.  Engelengeduld moet je daarvoor hebben…We hebben al meermaals walvissen gezien vanop de boot en dan is het makkelijker om ze te spotten en te volgen….Tower Hill National Perk zo’n 15 km ten westen van Warrnambool was onze volgende stop.  

 Het is het oudste Nationale Park van Australië bestaande uit een heel groot kratermeer dat na een vulkaanuitbarsting 35.000 jaar geleden ontstaan is.  Toen ik uitstapte op de parkeerplaats lag er een enorme hoop vogelpoep vlak langs de autodeur.  Je vraagt je dan af, hoe kan er zo’n hoop vogelpoep bestaan…. Het werd al snel duidelijk, er lopen daar emoe’s rond!  ’t Is niet voor niets dat deze vogels niet kunnen vliegen, ’t zou nogal aankomen om zo’n vogeldropping op je…. te krijgen.

Na ons bezoek aan het park bij het uitrijden hadden we een close encounter met 3 kangoeroes die plots vlak voor onze wagen uit de bosjes gesprongen kwamen.  Amaai die beesten zijn onvoorspelbaar en groot!  Twee waren direct verdwenen, eentje bleef nog efkes nieuwsgierig naar ons kijken.  Onze dag kon al niet meer stuk na deze ontmoeting!

We reden verder naar Mount Gambier waar we kort na de middag aankwamen.  We zijn nu in South Australia (een andere provincie de vorige was Victoria) hier zijn we in een nieuwe tijdzone, tijdverschil met Victoria is een half uur vroeger, klok verzetten dus.

Mount Gambier heeft ook een vulkanisch verleden.  In de stad zijn hiervan verschillende resten te zien, waarvan Blue Lake het meest indrukwekkende is.  Het is een kratermeer van 75 m diep en een omtrek van 5 km (alhoewel we daaraan twijfelen of dat wel echt 5 km is….) en het heeft een diepblauwe kleur die van november tot maart kobaltblauw is en de rest van het jaar van felblauw tot blauwgrijs varieert.  De kleur zou afhankelijk zijn van de kristallen in het water die bij warm weer sneller groeien en daardoor het water feller kleuren.  Vandaag was het water donkerblauwgrijs want we hadden pech dat het was beginnen regenen.

Naast kraters zijn er ook sinkholes.  Een sinkhole is een ingezakte grot.

Hiervan zijn er hier in de buurt ook verschillende waarvan de mooiste

Umpherstone sinkhole in het centrum van de stad.  Zo’n sinkhole heeft een eigen microklimaat en men heeft dit hier benut door er een mooie tuin in aan te leggen.  Toch wel heel speciaal en ook heel mooi om hier diep onder de grond rond te lopen.

Laatste stop van vandaag lag een stuk buiten de stad,  Tantanoola Cave maar spijtig genoeg waren we net te laat om de grot te bezoeken, ze gingen net toe toen wij aankwamen…. Maar we konden nog wel de wandeling doen langs de rand van de grot en dat was zeker de moeite, er zaten daar waliby’s die zeker zo verrukt waren van ons dan wij van hun!

Over het algemeen liggen er hier overal langs de weg redelijk veel doodgereden kangoeroes, spijtig, maar ze zijn moeilijk te ontwijken denk ik, ze zijn zo onvoorspelbaar en snel….en ik hoop dat wij er gene gaan aanrijden want ik dank dat dat redelijk wat schade veroorzaakt.