Cradle Mountain

Zaterdag 13 oktober

Van Strahan naar Cradle Mountain – onze eindbestemming van vandaag – was het maar 150 kilometer, maar het was toch alweer kort na de middag eer we er aankwamen. 

De rit ging langs smalle kronkelende wegen door donkere beboste hellingen.  Prachtig! 

In Cradle Mountain aangekomen zijn we eerst ingecheckt in onze Wilderness cabin voor vannacht.  Daarna hebben we een bezoek gebracht aan Devils @thecradle, dit is een plaats waar de Tasmaanse duivels gekweekt worden om ze daarna terug vrij te laten in de natuur. We hadden voor vanavond een rondleiding geboekt waarbij we ook zouden zien hoe de duivels vechten om hun eten, maar we wilden de dieren ook wel eens overdag zien.  Geen probleem, toen we ons aanmelden aan de ingang mochten we zo lang rondkijken als we wilden, er was verder niemand dus we hadden alles voor ons alleen.  De duiveltjes zien er heel schattig uit, maar ze maken onderling heel veel lawaai waardoor het lijkt dat ze steeds ruzie hebben met elkaar.  Ze zijn ook heel nieuwsgierig en als ze ons zagen kwamen ze voor ons staan en staken hun neus in de lucht om te snuffelen of we wel te vertrouwen waren.  Echt een keileuke ervaring deze met uitsterven bedreigde dieren van zo nabij te kunnen bewonderen.

Daarna werd het tijd om het Nationale Park zelf te verkennen.  Er zijn hier verschillende wandelroutes die je kan doen en wij hebben er een paar uitgekozen maar met minder dan een halve dag hadden we echt niet genoeg om alles te doen en te zien.  Eerst reden we tot het einde van het park naar Dove Lake van waaruit we een prachtig zicht hadden op Cradle Mountain.

De wandelpaden lopen hier meestal over houten platformen omdat de ondergrond heel vochtig en moerassig is, er lopen ook overal waterstromen.  Een andere wandeling leidde ons door een stuk regenwoud en nog een ander highlight van de dag was dat we onderweg overal wombats zagen.  Deze dieren zijn echt heel tam en totaal niet bang van de mens.  Of zijn ze gewoon te plomp om het op een lopen te zetten?  Ze zijn echt schattig, echte knuffelberen.

Vanavond om half 9 zijn we dan terug gegaan naar devils@the cradle voor onze nachttocht.  Was super interessant en prachtig om te zien hoe die dieren samen leven en hoe ze zomaar een kangoeroepoot verorberen in enkele minuten.  Met haar en huid werd deze door 4 duiveltjes opgegeten.

Verder zitten er hier ook nog Quolls dit zijn ook marsupios (buideldieren) die met uitsterven bedreigt zijn.  Ze lijken op katten maar ook een beetje op ratten, ze zijn heel snel, kunnen goed klimmen en bijten en ze kunnen zelfs een kangoeroe doden.  Prachtig is hun gestippelde pels.

We hadden ook vandaag weer geluk met het weer.  Deze morgen stralende zon en blauwe hemel, tegen de middag leek het er effen op dat het slecht ging worden, we hadden een klein beetje regen en zware wolken maar het klaarde weer op en het bleef een perfecte dag.  Wel maar 11°C dus we hadden een dikke trui en jas nodig tijdens onze wandelingen en zeker vanavond bij de duiveltjes want toen was het donker en was’t alweer afgekoeld.

Zo alweer enkele dingen van mijn wenslijstje afgevinkt, morgen zetten we onze Tasmaanse tocht verder….