Gisteren
had de hotelbaas ons al ‘blij’ gemaakt met de mededeling dat vandaag een
regendag zou zijn, maar ja, je denkt dan dat het nogal zal meevallen. Helaas had hij gelijk! ’t Was niet zo’n goei weer vandaag.
Bij
ons vertrek vanmorgen viel het nogal mee het miezelde een beetje, maar
gedurende de dag werd het weer slechter en slechter ….
Doel
van vandaag was een bezoek aan Grampian National Park. Het park is zeer rotsachtig met steile
kliffen, ravijnen, canyons en watervallen.
Men kan er op verschillende plaatsen wandelingen doen naar uitkijkpunten
of watervallen.
Vanmorgen
bij het opstaan merkten we dat het grasveld aan ons hotel vol kangoeroes
zat! Da’s ook wel leuk ontwaken hoor 😊
We
vertrokken en onze eerste stop was bij het voetbalveld van Halls Gap.
Het was daar vanmorgen erg druk.
Niet omdat daar een voetbalmatch ofzo was, het plein zat vol kangoeroes! Hoeveel?
Niet te tellen. We zijn dan maar
even gaan kijken. Kangoeroes zijn heel
nieuwsgierig. We werden tegoei bekeken
en toen ze merkten dat we geen gevaar waren deden ze verder met hun eigen zaken
zoals, gras knabbelen, lekker luieren, rondhuppelen of de joey verzorgen. Jaja we hebben er eentje kunnen fotograferen
met de ‘baby’ in de buidel. Alhoewel het
volgens mij dringend tijd werd dat dit moederskindje eens zelfstandig ging
zijn, de mama hare buil hing bijna op de grond!
Verder
gereden naar een mooi uitkijkpunt met een bergrivier, daarna een wandeling naar
een waterval en toen werd het al wat guurder.
Een uitkijkpunt haalden we nog net en daarna tijdens het bergop rijden raakten we gevangen in de dichte mist. Plots een echt gordijn voor ons met zicht van 5 meter. Op zo’n plaats kan je niet terugdraaien en zit er niets anders op dan verder rijden ook al zit je in de bergen tussen de haarspeldbochten, we zagen amper de witte paaltjes langs de weg. Op de parkeerplaats nabij het uitkijkpunt zijn we dan zo snel mogelijk terug gedraaid. Lager leek het wel mee te vallen en waagden we een volgend uitkijkpunt te bezoeken, maar ook daar geraakten we weer in de mist…. We hebben het dan maar opgegeven want het was toch echt wel te gevaarlijk om zo te rijden en het weer werd slechter en slechter.
Een uitkijkpunt haalden we nog net en daarna tijdens het bergop rijden raakten we gevangen in de dichte mist. Plots een echt gordijn voor ons met zicht van 5 meter. Op zo’n plaats kan je niet terugdraaien en zit er niets anders op dan verder rijden ook al zit je in de bergen tussen de haarspeldbochten, we zagen amper de witte paaltjes langs de weg. Op de parkeerplaats nabij het uitkijkpunt zijn we dan zo snel mogelijk terug gedraaid. Lager leek het wel mee te vallen en waagden we een volgend uitkijkpunt te bezoeken, maar ook daar geraakten we weer in de mist…. We hebben het dan maar opgegeven want het was toch echt wel te gevaarlijk om zo te rijden en het weer werd slechter en slechter.
Intussen
was het toch al middag. Namiddag zijn we
dan nog het Aboriginal Cultureel Centrum gaan bezoeken en hebben we een Scenic
Drive hier in de buurt gedaan. Het bleef
echter maar regenen dus we konden echt niet leuks doen. De mensen van hier zijn heel blij met de
regen want het is hier al veel te lang veel te droog. Ook dat hoort er bij, het is de natuur en die
heb je niet in de hand…
Vanavond
zijn we in hetzelfde restaurant gaan eten als gisteren. Er zijn maar 2 restaurants in het dorp en in
het andere was alles volzet. De steak in
ons restaurantje van gisteren was lekker, dus was het geen straf om daar nog
eens te gaan. We hadden geluk, vandaag
was het 1 + 1 gratis, dus moesten we maar voor 1 steak betalen en wegens de
drukte
moesten
we wat langer wachten en dat heeft de baas direct opgelost door ons een extra wijntje
aan te bieden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten