Wat
een dag! Het is nu 22.45 en we zijn juist
terug van onze Ghost tour in Port Arthur.
Port
Arthur is de voormalige strafkolonie van Tasmanië. Hier brachten de Engelsen eind 18de
en begin 19de eeuw veroordeelde misdadigers naartoe.
Eerst
werden ze naar Australië zelf gebracht, maar toen er daar al redelijk veel
waren stuurden ze ze naar hier. Het is
een gevangenis zonder muren. Ontsnappen
kon hier niet, aan de ene kant was er de zee en de meeste veroordeelden konden ten
eerste niet zwemmen en ten tweede ze konden nergens naartoe, aan de andere kant
is er ondoordringbaar woud waar geen mens kan in overleven.
Vandaag
kregen we een nachttoer door het voormalige strafkamp met allerlei spookachtige
verhalen in donkere gebouwen.
De
gids vertelde dat er bepaalde gebouwen zijn waar bijvoorbeeld de flash van de
camera niet meer werkt, of waar plots de energie uit Iphones wegvloeit en wat
gebeurde bij mij in een huis waar het heel vaak spookt (volgens de verhalen)? Mijne fitbit sloeg tilt! Die biept normaal enkel als ik mijn aantal
stappen nog niet gehaald heb of net wel, maar nu biepte die ineens op een moment
dat dat niet kon….en precies op die locatie…Toch echt wel spookie.
Dat
was dus het einde van de dag, die vanmorgen in Launceston begon.
We
reden van daaruit naar Port Arthur en bezochten onderweg enkele stadjes waar
ook wel telkens aandenken waren aan de voormalige strafkampen, gevangenissen
enzoverder. In Campbell is er een hele
staat met stenen met de namen van veroordeelden die er hun straf uitzaten en er
staat dan ook bij welke misdaad ze pleegden.
Van aardappelen stelen tot een schaap stelen, moorden en verkrachten
alles komt er in voor.
Meestal werden de misdadigers veroordeeld tot 7 jaar straf soms 14 jaar of levenslang, maar door goed te werken konden ze strafvermindering of kwijtschelding krijgen. In Ross (een ander stadje dat we bezochten) kregen 2 mannen kwijtschelding van schuld omdat ze een mooie brug hadden gebouwd en in Oatlands bouwden de gestraften dan weer huizen waardoor ze ook vrij gelaten werden.
Meestal werden de misdadigers veroordeeld tot 7 jaar straf soms 14 jaar of levenslang, maar door goed te werken konden ze strafvermindering of kwijtschelding krijgen. In Ross (een ander stadje dat we bezochten) kregen 2 mannen kwijtschelding van schuld omdat ze een mooie brug hadden gebouwd en in Oatlands bouwden de gestraften dan weer huizen waardoor ze ook vrij gelaten werden.
Onze
rit vandaag ging zowat van Noord naar Zuid dwars over het eiland en we kregen
daardoor ook weer verschillende landschappen te zien. Veel, heel veel schaapjes, wijngaarden en ook
heel veel boomgaarden met vooral kersen.
Ook
hebben we kennis gemaakt met een andere diersoort die ik liever niet tegenkwam,
de slang. Er zitten hier in Tasmanië 3
giftige slangen en natuurlijk moesten wij de giftigste tegenkomen, de tijgerslang. De meeste slangen zijn schuw en vluchten voor
mensen, deze niet, ze gaat de mensen achterna….Gelukkig zaten we in de wagen
toen ze voor ons over de weg kroop….
Vanavond
zagen we dan weer Pademelons, dat zijn kleine Tasmaanse Walabys,ze zijn zo’n
50cm hoog, dus veel kleiner dan kangoeroes of andere walabys.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten